'Identity' and 'selfhood' are terms routinely used throughout the human sciences that seek to analyze and describe the character of everyday life and experience. Yet these terms are seldom defined or used with any precision, and scant regard is paid to the historical and cultural context in which they arose, or to which they are applied.

This innovative book provides fresh historical insights in terms of the emergence, development, and interrelationship of specific and varied notions of identity and selfhood, and outlines a new sociological framework for analyzing it.

This is the first historical/sociological framework for discussion of issues which have until now, generally been treated as 'philosophy' or 'psychology', and as such it is essential reading for those undergraduates and postgraduates of sociology, philosophy and history and cultural studies interested in the concepts of identity and self. It covers a broader range of material than is usual in this style of text, and includes a survey of relevant literature and precise analysis of key concepts written in a student-friendly style.

[ISSN 0615-0505]

Honderdvijftig jaar geleden verloor de wereld een van zijn geniaalste componisten: Frédéric Chopin. Hoewel zijn muziek misschien anders doet vermoeden, had hij een gesloten, ondoorgrondelijk karakter vol schijnbare tegenstellingen. Enerzijds laten bepaalde details uit zijn leven zich lezen als een stuiverroman - hij was een welbekende dandy -, anderzijds verfoeide hij publieke belangstelling. Maar boven alles was hij een begaafd en bevlogen pianist en componist. Zijn hele leven stond dan ook in het teken van de muziek; zelfs de liefde van schrijfster George Sand heeft daar geen verandering in kunnen brengen.
In CHOPIN, DE MAN EN ZIJN MUZIEK legt Emanuel Overbeeke onvermoede verbanden tussen de composities en het leven van Chopin. Doordat Overbeeke zich naast de vele brieven vooral op diens primaire werk verlaat, is hij in staat gebleken een nieuw licht te werpen op Chopins oeuvre. Onderwijl ontzenuwt hij aloude clichés en nuanceert hij heersende opvattingen. Hierdoor is CHOPIN, DE MAN EN ZIJN MUZIEK met zijn volledige overzicht van composities en de vele foto's zowel een buitengewoon lezenswaardig als een zeer compleet boek over het leven en werk van deze overweldigende musicus.

Op 27 februari 1854 springt een man in het ijskoude water van de Rijn. Door enkele vissers uit het water gehaald, springt hij opnieuw. Hij is zwaarmoedig en al jaren bang krankzinnig te worden. Aan zijn sprong is een reis naar Hannover en een vermoeiende concerttournee door Nederland met zijn vrouw Clara, pianiste, vooraf gegaan. Op 6 februari dat jaar schrijft hij: 'In veel van mijn brieven staan met onzichtbare inkt boodschappen geschreven...'Sinds zijn eerste crisis in 1832 had hij zijn hallucinaties altijd in muziek weten om te zetten, maar tegen het einde van zijn leven raakte hij door vreemdsoortige denkbeelden en waarnemingen toenemend verward en zou de psychose opname in een psychiatrisch ziekenhuis noodzakelijk maken. Aan welke aandoening leed Robert Schumann? Aan manisch-depressiviteit, aan een schizo-affectieve stoornis, aan schizofrenie? De discussie begon rond 1900 met het antwoord van Gruhle, psychiater, op de diagnose schizofrenie van professor Möbius, kopstuk in de Duitse psychiatrie in die dagen, en duurt tot op de dag van vandaag.

Biografie van de Nederlandse koningin (1880-1962) vanaf haar geboorte tot het einde van de Eerste Wereldoorlog.

Bundeling van drie autobiografisch getinte romans. Net als in De kleine blonde dood is Winkler Brokhaus in de drie romans die in Terug naar Oppidium worden samengebracht, de spil waar het verhaal om draait.
In Het Dolhuis wordt een tienjarig jongetje naar Brabant gestuurd om bijna een jaar lang onderworpen te worden aan een wreedaardig regime. De kleine Winkler Brokhaus wordt als het ware stap voor stap gevolgd, waardoor duidelijk wordt hoe de vermeende gekheid van de jongen tot ver in zijn leven grote effecten op zijn ontwikkeling heeft.
Het verhaal van Winkler Brokhaus verdiept Boudewijn Buch in Geestgrond. Winkler reist als een bezetene door de hele wereld, maar ontdekt dat de oorsprong van zijn pijn in de geestgronden aan de binnenzijde van de Hollandse duinen ligt. De vader-zoonrelatie komt in al haar facetten in deze roman sterk naar voren om in De Bocht van Berkhey hernomen te worden. De verdwijning van de vader speelt daarbij een cruciale rol.

Xavier Radek is een in Basel woonachtige, geassimileerde niet-joodse jongeman met een missie: hij wil meer weten over het lijden van de joden. Daarom besluit hij de 'vijanden van het geluk' te gaan troosten. Zijn grootvader was een nazi die het handwerk van de dood nog verstond. Zijn vader is een bekende architect met een voorliefde voor massagesalons. En dan zijn moeder: een hartstochtelijke vrouw die een aquarellerende dictator die zeventig jaar geleden actief was consequent aanduidt als 'Je-weet-wel-wie'.
Hoewel zijn ouders Xavier's gedrag afdoen als puberale stoornis, raakt hij bevriend met Awromele, zoon van een rabbijn, die hem adviseert Jiddische lessen te nemen en zich te laten besnijden. Na een problematische besnijdenis raakt Xavier volledig overtuigd van zijn messianistische aspiraties: hij gaat schilderen om te troosten en vertrekt met Awromele naar het Venetie van het Noorden, alwaar hij zich aanmeldt bij de Rietveld Academie, terwijl Awromele werk vindt als vakkenvuller bij Albert Heijn. Door de Europese woestijn trekken ze naar het beloofde land...

Bundeling van de vier gedichtenbundels van de Nederlandse dichteres uit de periode 1991-2000.

Leo Boudewijns verzamelde ruim zestig ware en onware verhalen uit de platenstudio’s. Gekke, spannende en dramatische gebeurtenissen tijdens repetities en opnamen, met in de hoofdrollen Igor Strawinsky, Arturo Toscanini, Georg Solti, Otto Klemperer en Sir Thomas Beecham, Joan Sutherland, Maria Callas en Luciano Pavarotti, Arthur Rubinstein, Clara Haskil, Gidon Kremer en Yehudi Menuhin en vele anderen. Verder de grote operavedetten uit het verleden: Nellie Melba, Adelina Patti, Amelita Galli-Curci, Feodor Chaliapin en Enrico Caruso. De verhalen geven ‘en passant’ een aardige indruk van de ontwikkeling der geluidsopname — vanaf de eerste primitieve Edison vastleggingen van Sousa-marsen tot de moderne digitale opname van een complete Verdi-opera. Een ontspannend en amusant boek vol anecdotes, waaraan iedere muziekliefhebber veel plezier zal beleven. Met ruim vijftig foto's van achter de schermen. Aanbevolen voor bij de grammofoon of op het nachtkastje.

Clara Hofstede is enig kind en probeert haar ouders bij elkaar te houden. Hierdoor wordt ze geheel op zichzelf teruggeworpen en beleeft ze haar kindertijd maar nauwelijks. Het beïnvloedt haar gedrag: later heeft ook zij geen gelukkig huwelijk. Hoe vergaat het de tweeënzestigjarige Clara Hofstede die terugblikt op haar leven, een leven dat in zijn tragiek doet denken aan het noodlottige leven van Emma Bovary of Eline Vere? In deze indrukwekkende roman raakt Jan Siebelink aan de diepste diepte van de ziel. In een sobere en transparante stijl schrijft hij over liefde, loyaliteit en lijden.

Deze nieuwe bundel inventariseert, in Komrij's onovertroffen stijl en geest, wat er de laatste jaren zoal is afgepraat en -geschreven over het milieu, de kunst, homoseksualiteit, et cetera. Het bevat Komrij's lof van de langzaamheid, zijn doorlichting van het Opperlands, zijn vertogen over de Nederlandse volksaard en de pedofilie, en het behandelt de in Nederland onstuitbaar voortwoekerende ziekte van het columnisme. Komrij is uitgegroeid tot de grote bestrijder van de holhoofdigheid. Waar de leegheid zich verliest in plastictaal, vult hij het vacuüm 'met het bloed dat drukinkt heet'. Met een werkelijke thematiek dus. En met gedrevenheid, hoog spel, passiemoord...

Niets is gruwelijker dan de nabijheid van de ander. Niets is ook onwenselijker. Als ik heb gezondigd, dan omdat ik de nabijheid van de ander heb gezocht. Francois Lepeltier trekt met zijn moeder langs de oude Europese beschavingscentra. Ze strijken neer in het Zwitserse Gstaad, waar Francois in het vermaande Palace Hotel zijn bestemming vindt als wijnkenner. Plotseling wordt er in het hotel een meisje vermist...

Direct nadat Ross David Burke in november 1985 zijn autobiografische roman had voltooid, nam hij een zware overdosis drugs. Hiermee maakte hij bewust een eind aan een leven dat meer dan tien jaar was geteisterd door paranoïde schizofrenie. Ross' verhaal, geschreven in psychiatrische inrichtingen, gevangenissen en als werknemer in de maatschappij, is een intens, intiem portret van het innerlijke leven van een schizofreen. Elegant en met gemak mengt de auteur levendige fantasie en ironie met de rauwe poëzie van rock-'n'-roll.
Meekijkend door de ogen van Ross, verliest ook de lezer het vermogen onderscheid te maken tussen werkelijkheid en Ross' innerlijke fantasie.
Als de muziek zwijgt is een onvergetelijk verhaal van een man die langzaam maar zeker gek wordt; een boek dat, net als zijn leven, emotioneel geladen is en gedreven wordt door zelfhaat, humor, verwoestende woede, seksuele frustratie - en af en toe een beangstigend moment van helderheid.

en andere (on)wetenswaardigheden

Spiritual Shakespeares is the first book to explore the scope for reading Shakespeare spiritually in the light of contemporary theory and current world events. Ewan Fernie has brought together an exciting cast of critics in order to respond to the 'religious turn' in recent literary theory and to the spiritualized politics of terrorism and the 'War on Terror'.

Exploring a genuinely new perspective within Shakespeare Studies, the volume suggests that experiencing the spiritual intensities of the plays could lead us back to dramatic intensity as such. It tests spirituality from a political perspective, as well as subjecting politics to an unusual spiritual critique. Amongst its controversial and provocative arguments is the idea that a consideration of spirituality might point the way forward for materialist criticism.

Reaching across and beyond literary studies to offer challenging and powerful contributions from leading scholars, this book offers unique readings of some very familiar plays.

Last minute
Vijf jaar zijn Susan en Hugo getrouwd en om dat te vieren regelt Susan haar schoonouders als oppas voor hun zoontje Stijn en boekt ze een duikvakantie naar Hurghada. Maar als ze hun eerste duik gaan maken, krijgt Susan de schrik van haar leven. De instructeur is een 'oude bekende', die haar confronteert met haar verleden.

Vakantievrienden
Mieke en Thom grijpen de jaarlijkse kampeervakantie aan om te proberen hun huwelijk te redden. Via de vakantievriendjes van de kinderen ontmoeten ze Wendy en Ewoud. Mieke voelt zich aangetrokken tot de spannende en intrigerende Ewoud en bekijkt haar eigen huwelijk ineens met heel andere ogen. En dat heeft grote gevolgen...

Het persoonlijk leven, het gezicht van Hitler achter zijn masker van staatsman, dictator en massamoordenaar, wordt door Jeroen Brouwers op een bijzondere wijze belicht.

In de decadente sfeer van Wenen tussen de wereldoorlogen sluit een nerveuze en armoedige jood een noodlottig huwelijk.

Mao Zedong, die ondanks moord en terreur door China's bevolking als groot communistisch leider werd vereerd, gaf uiteindelijk de aanzet tot de grote veranderingen die het land van een achterlijke samenleving tot het China van vandaag hebben gemaakt. Jonathan Spence, bekroond historicus en auteur van een aantal boeken over het oude en nieuwe China, dringt door in de persoon, het leven en de politieke macht van de omstreden revolutionair.

Dit tweehonderdste deel van Privé-domein is een uniek soort autobiografie: een uit interviews gecomponeerd zelfportret in de vorm van een woordenboek. De buitenkant geeft van A tot Z (of liever gezegd, van de Achterhoek tot het Zuiden) een toegankelijk overzicht van Komrijs veelzijdige interesses: lelijkheid, liefde en luiheid; poëzie, polemiek en politiek; recensent, religie en Reve; volwassenheid, vriendschap en vrouwen. De buitenkant is, hoewel door buitenstaanders genotuleerd, een hoogstpersoonlijk 'abecedarium' en biedt, aangenaam leesbaar en aangenaam hanteerbaar, een soort landkaart van Komrijs territorium: over wie heeft hij ook alweer wat gezegd? Wat had hij te beweren over dat-en-dat? Dit virtuoze Komrij-compendium is een biotoop in de vorm van een naslagwerk, een mythologie weerspiegeld in de facetten van gebroken glas, een twintigste-eeuwse Ideeënbundel. 'Ik ben een soort opblaasbaar opgerold piepertje. De mensen zien alleen de buitenkant. Het mooiste komt nog.' - Gerrit Komrij

Aan het begin van deze eeuw, toen ik nog een puisterige puber was, voelde ik een grote behoefte om in de literatuur de antwoorden op mijn levensvragen te vinden. Dat lukte niet. Hoewel ik het kunstenaarsleven leidde, inclusief een getormenteerde ziel en een geveinsde zucht naar drank, net als mijn literaire helden, duwden de meeste boeken me verder in de put. Tot ik het werk van Lévi Weemoedt ontdekte. De persoonlijke ellende spat van zijn poëzie, maar hij verpakt het in de liefde voor taal en ongebreidelde zelfspot, een combinatie die ik niet voor mogelijk hield. Als hij een mislukking beschreef, bood me dat troost, en moest ik ongemakkelijk lachen om mijn eigen pathetische overdrijvingen. Nog vaker deed hij me huiveren om zijn tekstuele spitsvondigheid en het superieure spel met woorden dat hij telkens speelt. De gedichten kwamen soms wat kort en eenvoudig op me over, maar er zijn maar weinig dichters die het autonoom na kunnen doen. Het gedicht 'Don Juan Lul' tors ik al ruim een decennium ingelijst met me mee naar de verschillende huizen die ik heb bewoond. Nu hangt het pontificaal in onze woonkamer. In al zijn eenvoud schetst het een beeld van iemand die ogenschijnlijk alles al heeft opgegeven. In werkelijkheid houdt de taal hem overeind. Iedereen moet Weemoedt lezen! Vandaar deze bloemlezing, die ik met veel plezier heb samengesteld. - Ozkan Akyol